Συνέντευξη με τον κόκκινο πολιτοφύλακα Αλεξάντερ // Interview with the red militiaman Alexander

Παραθέτουμε  τα βασικά σημεία της συνέντευξης του πολιτοφύλακα Αλεξάντερ «Κομμουνιστή» που μάχεται στην περιοχή του Ντονμπάς στο πλευρό των αντικυβερνητικών δυνάμεων. Η συνέντευξη παραχωρήθηκε λίγο μετά την υπογραφή της εκεχειρίας.
Below you can find the basic points from the interview of the militiaman Alexander «Communist» who fights in the Donbass region on the side of the anti-government forces. The interview was made a bit after the ceasefire agreement had been reached.

Αλεξάντερ «Κομμουνιστής», πολιτοφύλακας και εκπρόσωπος της Κόκκινης Φρουράς του Ντονμπάς, ένας απ’ τους συγγραφείς της επιστολής απλών πολιτοφυλάκων προς τις ηγεσίες του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ.
«Οι πολιτοφυλακές σχηματίστηκαν από εθελοντές για να προστατέψουν τα μέρη όπου ζούσαν χωρίς πολλές-πολλές σκέψεις γύρω απ’ τα μεγαλύτερα ζητήματα. Μια διαδικασία ερωτήσεων και απαντήσεων μας οδήγησε τελικά σε μια ταξική θεώρηση των γεγονότων που λαμβάνουν χώρα στο έδαφός μας. Προσδιορίσαμε τις δυνάμεις που αντιμετωπίζουμε – μεγαλοεπιχειρηματίες κι ολιγάρχες όλων των αποχρώσεων: Ρώσοι, Ουκρανοί, διεθνείς, ο,τιδηποτε.
Κάποτε, πολύ παλιά, είχε ειπωθεί ότι υπάρχουν μόνο δύο τάξεις: το προλεταριάτο κι η μπουρζουαζία. Όσο παλιά και να είχε ειπωθεί, μόνο εξωτερικά έχουν αλλάξει τα πράγματα. Η ουσία παραμένει η ίδια. Εμείς που πέρνουμε μέρος στα γεγονότα που ξετυλίγονται με τόσο ραγδαίο ρυθμό, εμείς οι φτωχοί πολιτοφύλακες, έχουμε θέσει το ερώτημα της ύψωσης της κόκκινης σημαίας που τώρα συζητιέται ανάμεσα στους διοικητές μας. …

 Ηγέτες των πολιτοφυλάκων που ήρθαν στο προσκήνιο στο πεδίο των μαχών και κέρδισαν το σεβασμό και την εμπιστοσύνη των μαχητών τώρα αναγκάζονται να καθίσουν στην άκρη (έξω απ’ τις διαπραγματεύσεις). Ο αγώνας τους είναι αζήλευτος. Τα όπλα κι οι στολές απαιτούν λεφτά. Προετοιμαζόμαστε για μια συνεχιζόμενη μάχη πέρα απ’ τις κρύες βροχές του φθινοπώρου και τον χειμώνα.

Από την άλλη πλευρά, οι διοικητές δεν μπορούν να αγνοήσουν τις απόψεις αυτών που αναφέρονται σ’ αυτούς και τους εμπιστεύονται τυφλά. Οι διοικητές θα πρέπει να αποφασίσουν αν οι προσπάθειές τους είναι στον πλευρό των εργατών ή όσων χρηματοδοτούν τα αντίθετα συμφέροντα.
Στη γη μας υπάρχουν δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα και την ετοιμότητα να υπεραμυνθούν των ταξικών μας συμφερόντων. Περάσαμε από πολλά πολιτικά κόμματα και αρχηγούς και τελικά ιδρύσαμε το δικό μας κόκκινο, αντιφασιστικό στρατηγείο που τελικά μας βοήθησε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με άλλους αποσπασματικούς, αντιφασιστικούς και αντιολιγαρχικούς σχηματισμούς σε όλη την επικράτεια της Ουκρανίας, του Ντονιέτσκ και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν και μοναδικό αγώνα υπό έναν κοινό σκοπό αλλά το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι επί 23 χρόνια [μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ] ήμαστε κομματιασμένοι, ζούσαμε τις φιλοδοξίες μας, μικροί και χωρισμένοι από διαφωνίες, συχνά τεχνητές, που μας κράτησαν σε μια συγκεκριμένη απόσταση…

Η ζωή μας σπρώχνει στο να ενοποιηθούμε προς το συμφέρον της εργατικής τάξης. Η μοίρα μας είναι στα χέρια μας. Στην παρούσα στιγμή είναι ζήτημα επιβίωσης.

Alexander “Communist,” militia fighter and representative of Red Guards of Donbass, co-author of letter from ordinary militia to leaders of Donetsk and Lugansk:
The militia formed was formed by volunteers to protect their homeland without too much thought about the bigger issues. A process of questions and answers eventually led us to a class understanding of the events taking place on our soil. We identified the forces that we oppose – tycoons and oligarchs of all stripes: Russian, Ukrainian, international, whatever.
Once, a very long time ago, it was said there are only two classes: proletariat and bourgeoisie. No matter how long it has been, only external things have changed; the essence remains the same. We who are taking part in the events unfolding at such a rapid pace, we poor militia, have posed the question of raising the red flag, which is now being discussed by commanders. …
Militia leaders who came to the fore in the field, earned the trust and respect of fighters, are now forced to sit on the sidelines [of negotiations]. Their struggle is an unenviable one. Arms and uniforms require money. We are preparing for protracted war ahead of the cold rains of autumn, then winter.
On the other hand, the commanders cannot ignore the views of those who report to them, and unconditionally trust them. The commanders will have to make a decision if their efforts are on the side of Donbass labor or on the side of those who fund the opposite interests.
In our land … [there are] forces which are capable and ready to defend our class interests. We went through enough political parties and politicians and structures and finally set up our own red, anti-fascist headquarters, which helped us to eventually join forces with other piecemeal, anti-fascist, anti-oligarchic formations throughout the territory of the former Ukraine, Donetsk, and the Russian Federation. In fact it is one fight, under the banner of common cause. But the problem lay in the fact that for 23 years [since the collapse of the USSR] we were scattered, we lived our ambitions small and severed by contradictions, often artificial, that kept us at a certain distance apart. …
Life pushes us to unite in the interests of the working class. Our fate is in our hands. At the present moment it is a matter of survival.

Advertisements

About solidarity2014

καμπάνια αλληλεγγύης στον αντιφασιστικό αγώνα στην Ουκρανία
This entry was posted in Συνεντεύξεις. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s