Συνέντευξη Σεργκέι Κιριτσούκ: «Η Ουκρανία είναι όμηρος στους Ναζί και στο ΝΑΤΟ»

Ανεβάζουμε μεταφρασμένη πρόσφατη συνέντευξη του Σεργκέι Κιριτσούκ, στελέχους της ουκρανικής αριστερής οργάνωσης Μποροτμπά που είχαμε φιλοξενήσει και ως Καμπάνια πριν μερικούς μήνες στην Ελλάδα. Η συνέντευξη ανεβαίνει στα πλαίσια της κίνησης ιδεών και την ελεύθερη παρουσίαση απόψεων αγωνιστών που τάσσονται ανεπιφύλακτα εναντίον του καθεστώτος του Κιέβου και υπέρ του αγώνα στο Ντονμπάς. Αυτό δε σημαίνει ότι η Καμπάνια ενστερνίζεται απαραίτητα το σύνολο των θέσεων που εκφράζονται παρακάτω.
________________________________________________

Συνέντευξη με τον Σεργκέι Κιριτσούκ (Μποροτμπά): «Η Ουκρανία είναι όμηρος στους Ναζί και στο ΝΑΤΟ»

Συνέντευξη με τον Σεργκέι Κιριτσούκ ακτιβιστή της μαρξιστικής οργάνωσης της Ουκρανίας «Μποροτμπά» (Αγώνας) στον Μάρκο Santopadre για την ιστοσελίδα contropiano.org, που δημοσιεύθηκε και στη μαρξιστική εφημερίδα FalceMartello.dropoff. Ο Σεργκέι ήταν στην Ιταλία στις αρχές Νοεμβρίου, στα πλαίσια μιας σειράς δημόσιων συναντήσεων σε πολλές ιταλικές πόλεις. Αυτή η καμπάνια διοργανώθηκε στο πλαίσιο της εκστρατείας «Αλληλεγγύη στην αντιφασιστική αντίσταση στην Ουκρανία» της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης. Ήταν μια αξιοσημείωτη επιτυχία όσον αφορά τη συμμετοχή, την ποιότητα της συζήτησης και την οικονομική στήριξη προς την ουκρανική αντιφασιστική αντίσταση.

Πρώτα ζητήσαμε από τον Σεργκέι να μας πει τι είναι η «Μποροτμπά»

ΣΚ: Η «Μποροτμπά» είναι μια μαρξιστική οργάνωση που σχηματίσθηκε το 2011 με την ενοποίηση πολλών ομάδων. Αυτές προέρχονταν κυρίως από νεολαίους αγωνιστές που ασκούσαν κριτική στη γραμμή του κομουνιστικού κόμματος και τις κοινοβουλευτικές του αυταπάτες, αλλά επίσης από μαρξιστικές οργανώσεις άλλων προελεύσεων. Η πρωταρχική μας ιδέα ήταν να υποστηρίξουμε την άμεση κινητοποίηση των εργαζομένων ενάντια στον καπιταλισμό και την ολιγαρχία. Δυστυχώς, το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου απέδειξε ότι η οργάνωσή μας δεν ήταν προετοιμασμένη να αντιμετωπίσει μια άμεση σύγκρουση και την παρανομία. Βρισκόμαστε λοιπόν τώρα σε μια διαδικασία ανασυγκρότησης της οργάνωσής μας. Βρίσκεται σε εξέλιξη μια σημαντική συζήτηση για τον τρόπο της ανασυγκρότησης των δομών μας, την παρέμβασή μας και την τακτική μας, τόσο στο Ντονμπάς όσο και σε ολόκληρη την Ουκρανία. Θεωρούμε ότι η μοναδική εφικτή λύση για να βγει η Ουκρανία από το αδιέξοδο είναι μια ομοσπονδία που θα αναγνωρίζει όλες τις κουλτούρες και τις μειονότητες καθώς επίσης και η «αποναζιστοποίηση» της χώρας.

Τι σκέφτεται η Μποροτμπά για το κίνημα που ονομάστηκε «Ευρωμαϊνταν»;

ΣΚ: Από την αρχή η οργάνωσή μας ήταν αντίθετη με το κίνημα του Μαϊντάν γιατί αυτό το κίνημα ήταν υπέρ της ενσωμάτωσης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Θεωρούσαμε ότι αυτό θα ήταν καταστροφικό για τη κατασκευαστική βιομηχανία της χώρας και επομένως για τις κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού. Είχαμε ήδη σημαντικά κακά παραδείγματα άλλων χωρών της Ανατολικής Ευρώπης που ενσωματώθηκαν στην ΕΕ, π.χ. η Βουλγαρία ή οι χώρες της Βαλτικής, όπου εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη δουλειά τους και αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στην Βορειοδυτική Ευρώπη για να αναζητήσουν χαμηλόμισθες θέσεις εργασίας.

Είναι αλήθεια ότι η Ουκρανία είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου. Ωστόσο στο ανατολικό τμήμα της χώρας συναντούμε διαστημικές βιομηχανίες και εργοστάσια που κατασκευάζουν προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, όπως κινητήρες αεροπλάνων και ελικοπτέρων. Γνωρίζαμε ότι αυτή η παραγωγή δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ. Η ενσωμάτωση θα είχε σαν συνέπεια την οικονομική καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων με υψηλή ειδίκευση. Για το λόγο αυτό εκατομμύρια Ουκρανών στάθηκαν σθεναρά αντίθετοι στη είσοδο στην ΕΕ. Εμείς υποστηρίζουμε αυτούς τους εργαζόμενους – σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για μηχανικούς και τεχνικούς – που αντιτίθενται ολοκληρωτικά σε αυτό σχέδιο γιατί υπερασπίζονται τις εξειδικευμένες εργασίες τους.

Από την άλλη πλευρά ήταν φανερό από την αρχή ότι η άκρα δεξιά είχε έναν κεντρικό και καθοριστικό ρόλο μέσα στο κίνημα του «Ευρωμαϊντάν». Αν και από αριθμητική άποψη αντιπροσώπευαν μια μειοψηφία, οι ομάδες που καλούσαν σε αυτήν την κινητοποίηση ήταν σε θέση να ηγεμονεύουν. Πρώτα απ’ όλα δεν συμμεριζόμαστε την ιδέα τους για μια Ουκρανία «αποκλειστικά για τους Ουκρανούς», μια χώρα εθνοτικά καθαρή. Αντίθετα πιστεύουμε ότι η διαφορετικότητα πρέπει να γίνεται σεβαστή, όλες οι διαφορετικότητες, θρησκευτικές, γλωσσικές ή εθνικές.

bor2

Σε σχέση με το κίνημα του Μαϊντάν, μπορούσε κανείς να διαβάσει ότι αυτό συμπεριλάμβανε στις γραμμές του αριστερές κινήσεις ή τουλάχιστον προοδευτικές. Στην Ευρώπη υπάρχουν ρεύματα της αριστεράς που εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι η κινητοποίηση ήταν θετική από τη στιγμή που αμφισβήτησε μια αντιλαϊκή κυβέρνηση και την εξουσία της ολιγαρχίας. Οπωσδήποτε εσείς δεν συμμερίζεστε αυτήν την άποψη…

ΣΚ: Ουσιαστικά υπάρχουν στο κόσμο πολλά ρεύματα της αριστεράς που το μόνο πράγμα που βλέπουν είναι «τις μάζες που κατέβηκαν στους δρόμους». Εμείς σαν αγωνιστές οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι μια μάζα ανθρώπων που κατεβαίνει στο δρόμο μπορεί να είναι εξίσου αντιδραστική, ή κάτω από την επιρροή μιας αντιδραστικής πολιτικής κατεύθυνσης. Για παράδειγμα υπήρξε μια μικρή ομάδα της αριστεράς που συμμετείχε από την αρχή στην κινητοποίηση της πλατείας Μαϊντάν στο Κίεβο με πολύ μετριοπαθή συνθήματα. Μιλούσαν για την αναγκαιότητα μιας κοινωνικής Ευρώπης – όχι για σοσιαλισμό. Ωστόσο αυτό ήταν αρκετό να προκαλέσουν και να κατηγορηθούν από τους υπόλοιπους στη πλατεία, για τους οποίους η «κοινωνική Ευρώπη» ισοδυναμούσε με το προθάλαμο για τα σταλινικά γκουλάγκ!

Άλλωστε ήταν φανερό από την αρχή ότι αυτοί που κατέλαβαν τους δρόμους του Κιέβου εμπνέονταν κυρίως από τον ατομισμό και τον καριερισμό και χαρακτηρίζονταν από την απατηλή ιδέα ότι αν η Ουκρανία έμπαινε στην ΕΕ, τότε οποιοσδήποτε εργάζονταν σκληρά θα γνώριζε την επιτυχία και τον πλουτισμό. Κανένα αίσθημα αλληλεγγύης ή κοινωνικής κριτικής δεν ήταν ορατό σε αυτή τη κινητοποίηση.

Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στην Ουκρανία και το Ντονμπάς; Ειδικότερα τι σκέφτεστε για τα αποτελέσματα των εκλογών που έλαβαν χώρα, πρώτα στις περιοχές που ελέγχονται από το καθεστώς και μετά στις «λαϊκές» δημοκρατίες;

ΣΚ: Στο Ντονμπάς σήμερα υπάρχουν δύο μεγάλες πολιτικές τάσεις. Η μια είναι καθαρά «αποσχιστική» και ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για μια επιστροφή κάτω από την εξουσία του καθεστώτος του Κιέβου. Υποστηρίζουν λοιπόν μια πραγματική απόσχιση των λαϊκών Δημοκρατιών από την Ουκρανία, προκειμένου να καταστούν ένα κράτος ολοκληρωτικά ανεξάρτητο. Η άλλη τάση θεωρεί τη δημιουργία των λαϊκών Δημοκρατιών σαν ένα πρώτο βήμα για την ανάπτυξη ενός διαλόγου με εκείνα τα τμήματα του ουκρανικού λαού που υποστήριξαν ή ανέχθηκαν το Ευρωμαϊντάν, στο μέτρο που θεωρούσαν ότι είναι μια αντιπολίτευση στην ολιγαρχία.

Γενικά υπάρχει μια ισχυρή ώθηση προς τα αριστερά καθώς σημαντικά τμήματα του λαού διεκδικούν κοινωνικά μέτρα όπως επίσης και να πραγματοποιηθούν οι εθνικοποιήσεις των κρίσιμων τομέων της οικονομίας. Ωστόσο πρέπει να ομολογήσω ότι η πίεση της ρωσικής ολιγαρχίας είναι δυστυχώς πολύ ισχυρή μέσα στο Ντονμπάς. Η Μόσχα θεωρεί – και έχει δίκιο – ότι μια πιθανή σοσιαλιστική επανάσταση σε αυτή τη περιοχή θα μπορούσε να χρησιμεύσει σαν «κακό παράδειγμα» για πολλές κατηγορίες του πληθυσμού της Ρωσίας. Σε κάθε περίπτωση μια διαπίστωση έχει γίνει κοινά αποδεκτή στο λαό του Ντονμπάς: οι ιδιωτικοποιήσεις των ορυχείων, της βιομηχανίας και της ενέργειας τη δεκαετία του 1990 δεν συνιστούν τίποτε λιγότερο από μια κλοπή της λαϊκής ιδιοκτησίας. Αυτή λοιπόν η προσδοκία για την εθνικοποίηση της βιομηχανίας και την ανάπτυξη μορφών συλλογικής ιδιοκτησίας μέσα στο Ντονμπάς θεωρείται πολύ επικίνδυνη από την αστική τάξη τόσο του Κιέβου όσο και της Μόσχας.

download (4)

Οι εκλογές στην Ουκρανία ανέδειξαν μια καθαρή στροφή του Κοινοβουλίου προς τα δεξιά. Είναι αλήθεια ότι οι ανοιχτά ναζιστικές δυνάμεις όπως το Σβομπόντα και ο Δεξιός Τομέας δεν μπήκαν στη Rada. Οπωσδήποτε δεν χρειάζεται να πούμε ότι όλα τα «αξιοσέβαστα» αστικά κόμματα παρουσίασαν επίσης μια στροφή προς την άκρα δεξιά, που χαρακτηρίζεται από την παρουσίαση εξτρεμιστικών προγραμμάτων και από την εκλογή διοικητών στρατιωτικών μονάδων εθελοντών (της «αντιτρομοκρατικής» επιχείρησης), στρατιωτικών αρχηγών φασιστικών συμμοριών και ολιγαρχών. Οι ουκρανικές εκλογές αποτελούν ένα παράδειγμα που φωτίζει την υποκρισία των δυτικών κυβερνήσεων και της τάξης των τοπικών φιλελεύθερων πολιτικών που ανοιχτά υποστήριξαν τις νεοναζιστικές υποψηφιότητες. Έτσι, στο Κίεβο οι κύκλοι των φιλελεύθερων ΜΜΕ υποστήριξαν έναν υποψήφιο του «μπλοκ Ποροσένκο» i: πρόκειται για έναν δηλωμένο ρατσιστή, έναν παρανοϊκό που μιλά για την ανωτερότητα της λευκής φυλής και ο οποίος οραματίζεται ένα μέλλον θεμελιωμένο στον αποκλεισμό των πολιτών με ρωσική γλώσσα και κουλτούρα όπως και όλων των υπολοίπων μειονοτήτων.

NATO UKRAINE

Με την ευκαιρία των γεγονότων στο Ντονμπάς, μερικά ρεύματα της αριστεράς εδώ στην Ευρώπη έχουν διαφορετική άποψη – από κοινού με σχεδόν όλα τα ΜΜΕ: ταυτίζουν τις κύριες δυνάμεις της σύρραξης στην νοτιοανατολική Ουκρανία, με στοιχεία καθαρά εθνικιστικά, το λιγότερο, ή ακόμη χειρότερα με αντιδραστικά και φασιστικά. Ποια είναι η πραγματική σύνθεση του πολιτικού πεδίου των «λαϊκών» Δημοκρατιών του Ντονμπάς και του Λουγκάσκ;

ΣΚ: Δεν θέλουμε να προσποιηθούμε ότι δεν υπάρχουν μέσα στο Ντονμπάς εθνικιστικές ρωσικές τάσεις, αλλά είναι αδύνατο να αρνηθούμε το καθοριστικό ρόλο των κινημάτων και των δυνάμεων της αριστεράς καθώς και ενός ισχυρού αντιφασιστικού αισθήματος. Ένας από τους μεγαλύτερους και πιο δημοφιλείς αρχηγούς των πολιτοφυλάκων, ο Αλεξέι Μοζγκοβόι, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι ο εθνικισμός δεν αποτελεί μια λύση, αλλά αντίθετα η πάλη του λαού του Ντονμπάς πρέπει να είναι η αρχή ενός γενικού ξεσηκωμού ενάντια στην ολιγαρχία μέσα στη χώρα. Υπάρχουν πολλοί κομμουνιστές ή σοσιαλιστές που μάχονται μέσα στο στρατό του Ντονμπάς, τουλάχιστον όπως και συντηρητικά ή εθνικιστικά στοιχεία. Η συνύπαρξη μεταξύ των διαφορετικών παρατάξεων πραγματοποιείται με τον αμοιβαίο σεβασμό στο όνομα του κοινού αγώνα.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος θα ήταν αυτή σύγκρουση να μεταφραστεί σε ένα σενάριο όπως της Γιουγκοσλαβίας, σε μια έκρηξη μίσους μέσα στο πληθυσμό στη βάση της εθνικής, γλωσσικής ή θρησκευτικής ταυτότητας. Ενάντια σε αυτό το σενάριο η Μποροτμπά υποστηρίζει όλες τις αριστερές τάσεις μέσα στο Ντονμπάς, όπου υπάρχει μια ισχυρή παράδοση του εργατικού κινήματος.

Προκειμένου να κατανοήσουμε αυτό που κινητοποιεί σήμερα τους λαούς του Ντονμπάς, θα πρέπει να έχουμε κατά νου τη δυναμική των γεγονότων. Μετά από το πραξικόπημα του Φεβρουαρίου, μια αναπτύχθηκε ένα ισχυρό κίνημα στα ανατολικά της χώρας. Ο πληθυσμός ζητούσε ειρηνικά το νέο καθεστώς να συμφωνήσει για την οικονομική και πολιτιστική αυτονομία των ζωνών που κατοικούνταν από μειονότητες, ειδικότερα των ρωσοφώνων. Όμως αντί να συμφωνήσει για την ομοσπονδιοποίηση της Ουκρανίας, η Μαϊντανική κυβέρνηση επέβαλλε έναν πραγματικό φεουδαρχισμό ονομάζοντας κυβερνήτες των επαρχιών τους πιο πλούσιους ολιγάρχες της χώρας. Αυτοί έφεραν ιδιωτικές πολιτοφυλακές αποτελούμενες από στοιχεία της άκρας δεξιάς που αμέσως επέβαλλαν ένα καθεστώς τρόμου. Άρχισαν ένα πραγματικό κυνηγητό των κομμουνιστών και των διαφωνούντων: οι έδρες πολιτικών κομμάτων και συνδικάτων πολιορκήθηκαν και καταστράφηκαν, σημειώθηκαν επιθέσεις, απαγωγές και δολοφονίες. Αυτή η πραγματικότητα είναι προφανής στη περίπτωση της σφαγής της Οδησσού: δεκάδες ανθρώπων σφαγιάσθηκαν, κάηκαν ζωντανοί και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ μέσα στο κτίριο των συνδικάτων από τους φασίστες.

Πως παρεμβαίνει η Ρωσία στο κίνημα του Ντονμπάς; Δεν προσπαθεί να το χαλιναγωγήσει προκειμένου να επιτύχει μια συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι από την δικιά της άποψη απαραίτητη, μετά από τις οικονομικές κυρώσεις και την διεθνή πολιτική και στρατιωτική απομόνωση της Μόσχας;

ΣΚ: Δυστυχώς, η κατάσταση στην Ουκρανία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την αντιπαράθεση ανάμεσα στη Ρωσία και τις δυτικές χώρες και ειδικότερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Με αυτή την έννοια, αν και φαινομενικά υποστηρίζει τις λαϊκές Δημοκρατίες, η ρωσική ολιγαρχία προσπαθεί στη πραγματικότητα να τις χρησιμοποιήσει σαν «ανταλλακτικό νόμισμα» σε μια μελλοντική συμφωνία ειδικότερα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ποια είναι η άποψή σας για την παρέμβαση και το ρόλο της Δύσης στα γεγονότα της Ουκρανίας από την αρχή του Ευρωμαϊντάν; Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

ΣΚ: Πρώτα απ’ όλα ένας από τους λόγους που ξέσπασε η κρίση ήταν η άρνηση της κυβέρνησης Γιανούκοβιτς να υπογράψει το σύμφωνο σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΕ ενδιαφέρονταν για την κατάκτηση μιας σημαντικής αγοράς, ειδικότερα μέσα στις συνθήκες της οικονομικής κρίσης. Βέβαια η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είχε κανένα συμφέρον να αναπτυχθεί στα ίδια της τα σύνορα ένας πόλεμος μεγάλης κλίμακας. Για το λόγο αυτό αναζητούσε περισσότερο μια συμφωνία που ήταν προσαρμοσμένη στα οικονομικά και πολιτικά της συμφέροντα.

10405440_702064923194860_1574065347592480618_n

Αντίθετα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ωθούσαν για μια πιο άμεση σύγκρουση. Ο ρόλος τους ήταν καθοριστικός όταν για παράδειγμα το Φεβρουάριο ο πρόεδρος Γιανούκοβιτς, κάτω από τη πίεση της πλατείας Μαϊντάν και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε πρακτικά υπογράψει την αποχώρησή του και τη προκήρυξη νέων εκλογών. Στη πραγματικότητα την ίδια στιγμή μέσα στο κέντρο του Κιέβου, άγνωστοι ελεύθεροι σκοπευτές, πυροβόλησαν τόσο πάνω στο πλήθος όσο και πάνω στους αστυνομικούς σκοτώνοντας 70 άτομα. Αυτό το γεγονός δημιούργησε τις συνθήκες για το πραξικόπημα στο κοινοβούλιο. Είναι προφανές ότι η διαταγή για τους πυροβολισμούς δεν μπορούσε να προέρχονταν από την κυβέρνηση Γιανούκοβιτς που ήταν πλέον έξω από το παιχνίδι… Μετά το πραξικόπημα, όταν η οικονομική κατάσταση κατέρρευσε, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο πρότεινε να υποστηρίξει οικονομικά την Ουκρανία. Αυτή η υποστήριξη ωστόσο είχε σαν προϋποθέσεις πρόγραμμα ακραίας λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεις, και επιπλέον τον όρο το νέο καθεστώς να αναλάβει αμέσως τον έλεγχο της χώρας. Στη πράξη, το ΔΝΤ συνέβαλλε στο ξεκίνημα του εμφυλίου πολέμου, ενθαρρύνοντας το καθεστώς του Κιέβου να κάνει το πόλεμο ενάντια στους πληθυσμούς που εξεγείρονταν στο Ντονμπάς.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έκαναν τίποτε για να κρύψουν τις δραστηριότητές τους στην Ουκρανία. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε την επίσκεψη του αρχηγού της CIA, στη διάρκεια των γεγονότων, που κρατήθηκε μυστική αλλά την παραδέχθηκαν αργότερα όταν αναφέρθηκε από ορισμένα ΜΜΕ. Την επόμενη ημέρα αυτής της επίσκεψης, η κυβέρνηση του Κιέβου άρχισε την ονομαζόμενη «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» ενάντια στους εξεγερμένους των νοτιοανατολικών περιοχών της Ουκρανίας. Θυμηθείτε επίσης την περίφημη συνομιλία ανάμεσα στον αμερικανό πρέσβη στο Κίεβο και τη Βικτώρια Νουλάντii. Τέλος, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Ουκρανία, ο Τζων Μπάιντεν, ο αμερικανός αντιπρόεδρος, δεν προσποιήθηκε ότι κάνει έναν διάλογο σαν ίσος με ίσο με τον αντιπρόσωπο του νέου καθεστώτος: απλώς έδωσε διαταγές, παραβρισκόμενος στη συνεδρίαση της ηγεσίας της κυβέρνησης. Μετά από αυτή την συνάντηση, μερικοί ουκρανοί πολιτικοί ηγέτες παραπονέθηκαν για τη πολύ «αυστηρή» στάση του αμερικανού αντιπροέδρου απέναντι σε αυτούς. Αυτό δεν εμπόδισε ένα γιο Μπάιντεν να γίνει, αμέσως μετά, πρόεδρος σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες γεωτρήσεων φυσικού αερίου της χώρας.

Μια τελευταία ερώτηση σχετικά με το ρόλο των ναζί στην Ουκρανία: είναι πρώτη φορά μετά από δεκαετίες που ανοιχτά νεοναζιστικές ομάδες έχουν πρόσβαση σε σημαντικές θέσεις μέσα σε μια κυβέρνηση ευρωπαϊκής χώρας. Πως εκτιμάτε αυτή τη προοπτική; Ή διαφορετικά, ποια είναι η άποψή σας για την φαινομενική αντίφαση αυτής της ακροδεξιάς που θεωρητικά είναι αντίθετη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά όμως τίθεται στην υπηρεσία των στρατηγικών συμφερόντων αυτών των δύο ιμπεριαλιστικών πόλων;

ΣΚ: Στην υπόλοιπη Ευρώπη η άκρα δεξιά γενικά δηλώνει ενάντια στην ΕΕ. Όμως στη χώρα συμβαίνει το αντίθετο: οι υπερεθνικιστικές και φασιστικές οργανώσεις στην Ουκρανία γενικά είναι φιλοευρωπαϊκές. Άλλωστε την ίδια στιγμή η ίδια η ουκρανική κυβέρνηση υποστηρίζει ανοιχτά την άμεση συμμετοχή της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στην σύγκρουση. Αυτός είναι ένας τεράστιος κίνδυνος που μπορεί να οδηγήσει σε μια σύγκρουση με παγκόσμια διάσταση. Κατά συνέπεια θεωρούμε ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη ο κεντρικός στόχος της κινητοποίησης των δυνάμεων των κομμουνιστών και της αριστεράς έπρεπε να είναι ακριβώς το να αποφευχθεί αυτή η εμπλοκή της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Ουκρανικές, ΕυρωΕνωσιακές και μαυροκόκκινες φασιστικές σημαίες δίπλα-δίπλα κατά το πραξικόπημα του Μαϊντάν

Ουκρανικές, ΕυρωΕνωσιακές και μαυροκόκκινες φασιστικές σημαίες δίπλα-δίπλα κατά το πραξικόπημα του Μαϊντάν

Φυσικά, ο πρόεδρος Ποροσένκο και η κυβέρνησή του, δεν έχουν κανένα συμφέρον να χορηγήσουν υπερβολική δύναμη στους ακροδεξιούς, που είναι ανοιχτά νεοναζί. Αντίθετα μάλιστα θα επιθυμούσαν να εξαφανισθούν οι φασίστες, αφού είχαν κάνει την βρώμικη δουλειά στο Μαϊντάν σαν δύναμη πρώτης γραμμής ενάντια στη κυβέρνηση Γιανούκοβιτς και μετά στο Ντονμπάς για να καταστείλουν την εξέγερση. Κάτι σαν «σας ευχαριστούμε και αντίο σας». Όμως οι φασίστες δεν είναι εντελώς ηλίθιοι, είναι πλέον καλά οργανωμένοι και εδραιωμένοι, έχουν όπλα και χρήματα, υποδομές και στρατιωτική εκπαίδευση, καθώς και σημαντική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Δεν θα είναι καθόλου εύκολο να απαλλαγούν από αυτούς. Αντίθετα μάλιστα είναι οι ακροδεξιές δυνάμεις που επιδιώκουν να επηρεάσουν την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, σε πολλές περιπτώσεις κάποια τάγματα των νεο-ναζί άφησαν τις ζώνες πολέμου και επέστρεψαν στο Κίεβο για να πολιορκήσουν το Κοινοβούλιο. Απείλησαν λοιπόν τον Ποροσένκο: εάν προχωρήσει σε συμβιβασμό με τη Ρωσία και τις Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονμπάς, θα ανατραπεί βίαια και αυτός με τη σειρά του.

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 2014.

i Η εκλογική συμμαχία του ουκρανού προέδρου Ποροσένκο.

ii Η ανταποκρίτρια της αμερικανικής διπλωματίας στην ευρωπαϊκή και ευρωασιατική ζώνη ήταν πολύ σαφής για τις προθέσεις των αμερικανών, κυρίως από ένα απόσπασμα αυτής της συνομιλίας που στη συνέχεια κυκλοφόρησε στα ΜΜΕ: «τι στο διάολο πάει να κάνει η ΕΕ!».

Μετάφραση από τα γαλλικά, Νίκος Ταμβακλής (http://tendanceclaire.npa.free.fr/breve.php?id=10743)

Αρχική πηγή: http://contropiano.org/internazionale/item/27350-intervista-a-sergei-kirichuk-l-ucraina-ostaggio-dei-nazisti-e-della-nato?highl

Advertisements

About solidarity2014

καμπάνια αλληλεγγύης στον αντιφασιστικό αγώνα στην Ουκρανία
This entry was posted in Συνεντεύξεις and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s